Συνέντευξη με τον Σπύρο Γιαννιώτη

2016-11-24 14:11

Με τον Αργυρό Ολυμπιονίκη Σπύρο Γιαννιώτη συνομίλησαν μαθητές του 2ου Γυμνασίου Αιγίου

 

Την μοναδική ευκαιρία αλλά και τιμή να συνομιλήσουν με τον αργυρό Ολυμπιονίκη Σπύρο Γιαννιώτη είχαν μαθητές του 2ου Γυμνασίου Αιγίου που συμμετέχουν στη δημοσιογραφική ομάδα του σχολείου. Η επικοινωνία έγινε μέσω Skype και ο σπουδαίος αθλητής με οικειότητα, υπομονή αλλά και πολύ αμεσότητα απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις των μαθητών ενώ δεσμεύτηκε ότι σε μελλοντικό του ταξίδι, περνώντας από το Αίγιο θα επισκεφτεί το 2ο Γυμνάσιο Αιγίου για να τους γνωρίσει από κοντά.

Η ενασχόλησή του με την κολύμβηση ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία . «Όταν ήμουν 5-6 ετών, η μητέρα μου που ήταν κολυμβήτρια με προέτρεψε ν’ ασχοληθώ με την κολύμβηση. Από την πρώτη στιγμή ένιωθα πολύ καλά στο νερό! Σαν να περπατώ, να τρέχω, να παίζω! Είχα πάντα πολύ όμορφη σχέση με το νερό!» είπε χαρακτηριστικά στους μαθητές. Αναφερόμενος στα άτομα που τον στήριξαν , τόνισε: «Από τα πρώτα βήματα με στήριξαν οι γονείς μου! Υπήρξαν σίγουρα πολλές δυσκολίες από τα πρώτα χρόνια. Ωστόσο, ξεχνάς τις δυσκολίες και εστιάζεις στην πρόοδο…Κάθε δυσκολία μας κάνει πιο δυνατούς. Σε κάθε μου βήμα με στήριξαν επίσης οι προπονητές μου και αλλά και η γυναίκα μου! Χρειαζόταν να κάνω 6-7 ώρες την ημέρα προπόνηση…»

Κατέκτησε το πρώτο του μετάλλιο σε ηλικία 8 ετών, ενώ περίπου 17 ετών συνειδητοποίησε ότι θα αφοσιωθεί στον πρωταθλητισμό. Αναφερόμενος στην εμπειρία του από τους Ολυμπιακούς στο Ρίο, είπε στους μαθητές: «Αξίζει κάθε προσπάθεια ώστε να φτάσουμε να συμμετέχουμε σε Ολυμπιακούς αγώνες!. Είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Στο ολυμπιακό χωριό όπου μένουν χιλιάδες αθλητές γνωρίζεις τους πολιτισμούς , τους αθλητές και τελικά συνειδητοποιείς για μια ακόμα φορά ότι η Ολυμπιακή Ιδέα, πέρα από το αθλητικό κομμάτι περιλαμβάνει και το κοινωνικό και όλη η ατμόσφαιρα είναι τόσο όμορφη και «δυνατή» σε συναισθήματα!»

Όταν ρωτήθηκε από μαθητή πώς ένιωσε βλέποντας να υψώνεται η Ελληνική σημαία μετά τη διάκρισή του, αναπόλησε τη στιγμή και σχολίασε: : «Όταν βλέπεις την Ελληνική Σημαία και ξέρεις ότι υψώνεται για σένα, επειδή έκανες μια διάκριση, όταν ακούς τον εθνικό ύμνο είναι κάτι το τρομερό γιατί κάθε αθλητής περιμένει και ζει γι’ αυτή τη στιγμή». Σχολιάζοντας την κατάκτηση της 1ης θέσης από τον Ολλανδό συναθλητή του είπε: «Σίγουρα όταν σε κερδίζει κάποιος δεν σ’ αρέσει…Αλλά αυτός είναι ο πρωταθλητισμός και οφείλεις ν’ αναγνωρίσεις την προσπάθεια του Ολλανδού. Αυτός ήταν που κέρδισε δίκαια. Αυτός είναι ο αθλητισμός και αυτές είναι οι αξίες του!» Ωστόσο, αναφερόμενος στην κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς , είπε με συγκίνηση: «Πηγαίνοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες ένιωθα ότι ολοκληρώνομαι ως αθλητής. Έφτασα στο υψηλότερο σημείο που μπορεί ν’ αγωνιστεί ένας αθλητής. Η κατάκτηση του μεταλλίου ήταν κάτι πολύ όμορφο και πραγματικά σας εύχομαι κάποια στιγμή στη ζωή σας να νιώσετε αυτά που έχω νιώσει κι εγώ!» .

Στέλνοντας το μήνυμα του προς τους νεότερους τόνισε: «Πιστεύω ότι η προσπάθεια είναι αυτή που δίνει κίνητρο, προς τους νεότερους. Αυτό στους Ολυμπιακούς Αγώνες φάνηκε απ’ όλους τους αθλητές ανεξάρτητα από το αν πήραν μετάλλιο ή όχι. Η προσπάθεια είναι το κίνητρο και δίνει την πίστη στους νεότερους ότι παρόλο που υπάρχουν δυσκολίες, μπορούν να τα καταφέρουν. Και χαίρομαι που είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που δίνουν τη σωστή κατεύθυνση.

Όταν υπάρχει μια δυσκολία πρέπει να προσπαθείς να χαμογελάς! Όσο δύσκολο κι αν είναι πρέπει στη ζωή μας να προσπαθούμε να δούμε τη θετική πλευρά των πραγμάτων, να γελάμε, να είμαστε ευδιάθετοι γιατί με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε και να προοδεύουμε.

Όπως ήταν αναμενόμενοι οι μαθητές έμειναν ενθουσιασμένοι από τη συνομιλία τους με τον Αργυρό μας Ολυμπιονίκη. Στόχος της δημοσιογραφικής ομάδας είναι να επιδιώξει επικοινωνία και με άλλες σπουδαίες προσωπικότητες που αποτελούν υγιή πρότυπα για τους νέους και τα μηνύματα που μεταδίδουν αποτελούν πολύτιμο οδηγό για όλους.

Πολύτιμος συνεργάτης στην προσπάθεια επικοινωνίας και τον Σπύρο Γιαννιώτη ήταν ο Αιγιώτης δημοσιογράφος κ.Μιχάλης Μπέσκος τον οποίο ευχαριστούμε δημόσια για τη βοήθειά του.